مادر که باشی
مادر که باشی دیگه مال خودت نیستی.. چون مادری. چون دیگه شدی همه کس يه کوچولو .. مادر که باشی اولش اضطرابه و دلهره.. هنوز گیجی .. نمیدونی چی شده.. یکی رو بدنیا آوردی و اون با تمام وجودش بهت احتیاج داره.. اولش کمی دور و برت هستن و این برات یه فرصته تا کمی خودتو پیدا کنی.. کم کم باید آماده بشی .. آماده برای مادر بودن و مادری کردن.. آماده برای فداکاری و گذشت از خودت .. هنوز نمیدونی مادر بودن خوبه یا بد.. به کوچولوت شیر میدی.. بغلش می گیری .. نوازشش می کنی.. ولی بازم دلهره باهاته.. سخته که یجا این همه مسئولیتو بتونی به دوش بگیری.. یواش یواش دور و یرت خلوت میشه.. ترسی میاد سراغت....
